Ook een manier van zelfstudie: jezelf omringen met de lesstof

Afbeelding

De uit Syrië gevluchte Hasan Fakhane, heeft een wel heel bijzondere manier gevonden om Nederlands te leren. Hij wil zó graag de Nederlandse taal leren, dat hij zich omringt met een kamer vol handgeschreven Nederlandse woorden en zinnetjes.

‘Het kussen’, ‘de deken’ en ‘zelden’; het zijn de eerste drie woorden waar de 27-jarige Hasan zeven maanden geleden mee begon. Naast de grote, gekleurde Nederlandse letters, staat in het klein de Arabische vertaling van de woorden.

bron: AD

In het asielzoekerscentrum van Winterswijk schreef Hasan zijn eerste woorden op. Nu woont woont hij in Den Haag. Bijna zijn hele kamer hangt vol met maar liefst 2.000 woorden en zinnen. Zo probeert Hasan zich de Nederlandse taal eigen te maken. Op zijn koelkast hangt van alles wat te maken heeft met eten. ‘De worstjes’, ‘het spek’, ‘de eetlust’, ‘kruiden en specerijen’.

Veel van zijn woorden haalt hij naar eigen zeggen van YouTube. ,,Daar leer ik woorden, van het Arabisch naar het Nederlands.” Op zijn iPhone laat hij zien hoe een Irakees in een filmpje bijvoorbeeld één voor één alle kleuren in het Nederlands opnoemt, terwijl de woorden in beeld verschijnen in het Nederlands met de Arabische vertaling erbij. Deze woorden kun je allemaal terugvinden in zijn kamer; op de deuren, de muren, de kasten, de koelkast en ook op zijn bijzettafeltje. Misschien volgt het plafond, alleen dat plakt zo lastig.

Drie stappen

De woorden en zinnen maakt hij in drie stappen. Met een balpen schrijft hij ze voor. Daar gaat hij overheen met een permanent marker en dan maakt hij ze extra kleurig door er een lijn omheen te trekken met een felgekleurde stift. Zijn laatste woordjes hebben te maken met het weer: ‘het regent’, ‘het sneeuwt’, ‘het vriest’ en ‘het dondert’.

Anderhalf jaar geleden vluchtte Hasan uit Damascus naar Nederland. Hij vertelt dat hij altijd bang was voor de politie. Met handen en voeten legt hij uit waarom hij is gevlucht. Hij loopt naar zijn deur, doet voor hoe die wordt ingetrapt. ,,De politie kon altijd binnenkomen, ’s ochtends, ’s nachts.’ Hij loopt naar zijn bed en pakt zijn kussen. ,,Ook als je aan het slapen was.”

Acht jaar werkte hij als bloemist in de Syrische hoofdstad. ,,Toen droomde ik al van Nederland. Alle mooie bloemen komen hier vandaan.” Hasan begint een opsomming: ,,De orchidee, de tulp, rozen, de gerbera, chrysanten, lelies, de witte casablanca; die ruikt lekker, maar is wel duur.” Het liefst zou hij ook in Nederland aan de slag gaan met zijn groene vingers. ,,Huizen, hotels, trouwerijen, maar wel snijbloemen, geen planten in de aarde. En daarvoor moet ik eerst Nederlands leren.”

Reacties via Twitter

De wijkagent die tijdens zijn dienst bij ander bewoners uit het pand moest zijn, zag toevallig de kamer van Hasan en stuurde foto’s van de kleurrijk beschreven muren de wereld in via Twitter: ,,Respect. De man is heel hard aan het leren om het Nederlands onder de knie te krijgen.”

De agent kreeg honderden hartverwarmende reacties op zijn bericht. ‘Hij heeft mijn respect blij met dit goede nieuws bedankt!’, ‘Geweldig! Petje af voor deze man!’ en ‘Wat GOED! Mooi met kleur gewerkt. En een prachtig handschrift heeft die man! Die komt er wel!’

Hasan vindt het leuk dat er zoveel belangstelling is voor zijn manier van leren. ,,Ik was geen prater, maar dat begint nu te komen. Ik moet nu perfect praten”, zegt hij kijkend naar de woordjes en zinnen in zijn kamer. Hij wijst naar zijn nog lege ringvinger. ,,Ik wil trouwen met de Nederlandse taal.”

Bron: Algemeen Dagblad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *